شود ، هر كدام كه بهبود يافت بايد براي نماز بدن ولباس را از خون آب بكشد ، مگر آن كه مجموع كمتر از درهم باشد . ( مسأله 836 ) : اگر ذره اى خون سگ يا خوك يا كافر يا مردار يا حيوان حرام گوشت در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نمازش باطل است ، وبنابر احتياط لازم خون حيض ونفاس واستحاضة نيز چنين است . ولى خونهاى ديگر مانند خون بدن انسان يا حيوان حلال گوشت هر چند در چند جاى بدن ولباس باشد ، چنانچه روى هم كمتر از درهم باشد ، نماز خواندن با آن اشكال ندارد . ( مسأله 837 ) : خونى كه به لباس بي آستر بريزد وبه پشت آن برسد ، يك خون شمرده مىشود ، ولى اگر پشت آن جدا خونين شود ، چنانچه به هم نرسد بايد هر كدام را جدا حساب نمود ، پس اگر خونى كه در پشت وروى لباس است روى هم كمتر از درهم باشد ، نماز با آن صحيح ، واگر مساوى يا بيشتر باشد نماز با آن باطل است ، واگر به هم برسند بنابر احتياط همين حكم را دارند . ( مسأله 838 ) : اگر خون روى لباسى كه آستر دارد بريزد وبه آستر آن برسد ، يا به آستر بريزد وروى لباس خونين شود ، بايد هر كدام را جدا حساب نمود ، پس اگر خون روى لباس وآستر كمتر از درهم باشد ، نماز با آن صحيح ، واگر مساوى يا بيشتر باشد نماز با آن باطل است . ( مسأله 839 ) : اگر خون بدن يا لباس كمتر از درهم باشد ، ورطوبتى به آن برسد كه أطراف را آلوده كند ، نماز با آن باطل است ، هر چند خون ورطوبتى كه به آن رسيده به مقدار درهم نباشد ، واگر رطوبت تنها به خون برسد وأطراف آن را آلوده نكند نماز خواندن با آن محل اشكال است . ( مسأله 840 ) : اگر بدن يا لباس خونين نشود ، ولى به سبب رسيدن با رطوبت به خون نجس گردد ، هر چند مقدارى كه نجس شده كمتر از درهم باشد ، نمازى كه با آن بخواند باطل است . ( مسأله 841 ) : اگر خونى كه در بدن يا لباس است كمتر از درهم باشد ، ونجاست ديگرى به آن برسد نماز خواندن با آن جايز نيست .